Yaşam hakkı kutsaldır, çünkü hayat, telafisi mümkün olmayan belki yegâne değerdir. Bunun için tüm kutsal öğretilerde önceliklidir. Fakat öyle ölümler var ki bırakın ailesine anlatmayı, hukuki olarak da açıklamak mümkün değil. Bununla birlikte malumunuz, Türkiye artık bir seçim takvimine girdi denilebilir. 2023 normal takvim ama mevcut seçim yasasında öngörülen teklife rağmen bir erken seçim de olabilir mi, bu soru işareti ortadan kalkmış değil. HDP Batman milletvekili, partinin seçim işlerinden sorumlu eş sözcüsü Mehmet Rüştü Tiryaki, kronos gündeme https://kronos35.news/ değerlendirdi.
Genç bedeni Eyyubiye’de atış talim sahasında bulunan Muharrem Aksem’in ölümüyle ilgili nasıl bir sonuca ulaştınız?
Şanlıurfa’nın Eyyubiye ilçesinde gerçekleşen bir olay. 16 yaşında bir gençten bahsediyoruz. Şimdi hemen hemen Türkiye’de yaşayan herkes bilir. Askeriyenin talim alanları vardır. Fakat bunlar genelde askeri yasak bölge olarak görülen, etrafı çevrilmiş alanlardır. Hatta askerlerin rutin işlerini yaptıkları alanın da uzağında bir yerdir. Herkesin elini kolunu sallayarak çıktığı yerlerde atış talimi olmaz. Ortalama bir yurttaş bu ülkede bu işlerin böyle olduğunu düşünür. Fakat Eyyubiye ilçesinde, emniyet teşkilatının atış alanı olarak kullandığı bir yerden söz ediliyor ve bu yerin sınırı belli değil, nerede başladığı nerede bittiği bilinmiyor. Etrafı çevrili bir alan yok. Orada herhangi bir uyarı levhası yok. Yaşayanlar herhangi bir şekilde uyarılmış değil ama zaman zaman emniyet görevlilerinin orada talim yaptığı söyleniyor. Şimdi bu talim alanı herkesin bildiği bir şey. Bu talim alanının resmi olarak sınırları olmadığı anlaşılıyor. Bu nedenle zaten işte köydeki bir genç, Eyyubiye’li 16 yaşındaki Muharrem Aksem rahatlıkla o bölgede dolaşabiliyor ve güvenlik görevlilerinin hiçbir uyarı yapmadan talim yaptığı bir bölgede, 16 yaşındaki bir genç yaşamından koparılabiliyor. Valiliğin yaptığı açıklama aslında hiç kimseyi tatmin etmiş değil. Yani şunu söylüyor: İşte bir kurşun girdi, çıktığına dair belgeler belli değil, veri yok. Bir bomba patlamış olabilir. Bir patlayıcı madde vücuduna girmiş, çıkmış olabilir. Vücut bütünlüğünü bozmuş olabilir gibi açıklamalar var ama faille ilgili herhangi bir açıklama yok. Hani bir mayın patlaması mı başka bir şey mi, başka bir patlayıcı madde mi buna dair hiçbir açıklama yok. Ayrıca bu olayla ilgili olarak güvenlik görevlilerine dair de ortaya herhangi bir söz konulmuş da değil. Sanki güvenlik görevlileri orada atış talimi yapmamışlar ve birden bire ortaya çıkan bir patlayıcıyla vatandaş yaşamını yitirmiş gibi açıklama yapıyorlar. Bu doğru değil.
“GÜVENLİK GÖREVLİLERİNİN ATIŞ TALİM SAHASINDA KATLEDİLMİŞ BİR YURTTAŞTAN SÖZ EDİYORUZ”
Orada birinci derecede kuşkulu olan birim İç İşleri Bakanlığı’na bağlı Jandarma, Emniyet Müdürlüğü her neyse bu görevlilerdir ve bu sorumlular bir an önce açığa çıkarılmalıdır. Ben de dahil çok sayıda milletvekili İç İşleri Bakanlığı’na bu konuda soru önergesi verdik. Mecliste çokça vekil arkadaşımız bunu gündeme getirdi. Valilik başka bir şey yapmaya çalışıyor. Ailesi üzerinde bir etki kurarak, işte muhalefetin bu sorunun, bu cinayetin aydınlatılmasına ilişkin girişimlerinin önünü kesmeye çalışıyor. Yani ailenin soru sormasını istemiyor. Bunun araştırılması için ailenin muhalefet partilerine, insan hakları örgütlerine gitmesini engellemeye çalışıyor. Biz bu tür girişimlerin de farkındayız fakat mesela bu vatandaşın siyasi kimliğiyle ilgili değil. Zaten ne onun ne ailesinin siyasi kimliğiyle ilgili bilgi sahibiyiz. Bir yurttaşın yaşamını güvenlik görevlilerinin atış talimi olarak kullandığı, sınırı yeri belli olmayan bir yerde katledilmesinden, yaşamını yitirmesinden bahsediyoruz. Biz sonuna kadar takipçisi olacağız.
90’larda maalesef kamuoyu alıştırıldı. Fakat son zamanlarda bu olayların tekrar ettiğini görüyoruz. Siz açığa çıkartmaya çalıştığınız bu tür durumlarda devlet görevlileri nasıl bir tutum takınıyor?
Adalet ve Kalkınma Partisi’ne ve bu hükümete ilişkin çok genel bir değerlendirmemiz var. Onlara diyoruz yani. Ben bunu meclis kürsüsünde defalarca söyledim. Dedim ki, bu ülkede yaşayan herkes 1990’lı yıllardaki faili meçhul cinayetleri biliyor. Bu insanların, devletin koruduğu paramiliter güçler, adı tırnak içerisinde, “Hizbullah” ismini kullanan parti eliyle ve devletin karanlık güçleri eliyle katledildiğini orada yaşayan herkes biliyor. Oradaki alay komutanlarını, jandarma komutanlarının, itirafçıların ve çok kişinin bu cinayetlerde yer aldığını biliyoruz. Biz Adalet ve Kalkınma Partisi, bu katliamların ve cinayetlerin sorumlusudur demiyoruz. Başka bir şey söyledik onlara. Dedik ki 1990’lı yıllarda işlenen bu cinayetler soruşturulmadı. Üstü örtüldü. Devlet adeta bu katillerin tamamını korudu. Siz çözüm süreciyle beraber bunları soruşturacağız dediniz. 2012’den itibaren 1990’lı yıllarda kamuoyunun çok yakından bildiği, o cinayetleri, ailelerin yakılarak katledilmesi, asit kuyularına atılması, yüzlerce örneği bu olayların. İlgili savcılıklarca soruşturma başlatıldı, 2012’den itibaren. Eski güvenlik görevlilerinin, alay komutanlarının, jandarma komutanlarının, polis yetkililerinin, askeri yetkililerin ifadeleri alınmaya başlandı. Bunların bir kısmıyla ilgili davalar açıldı. Yani bu ne zaman oldu? Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde. Adalet ve Kalkınma Partisi’nden önce bu soruşturmalar, bu davalar yoktu. Adalet ve Kalkınma Partisi böyle bir girişimde bulundu. Ne zaman? Çözüm süreci ile beraber 2012-2013’ten sonra. Fakat Adalet ve Kalkınma Partisi bu geçen yıllarla beraber 2021’e kadar bu dosyaların tamamını kapattı. Adalet ve Kalkınma Partisi önceki siyasi partilerinin yapmadığı bir şeyi yaptı. Bu cinayetlerin, bu katliamların sanıklarının tamamını akladı. Ya zaman aşımıyla bu davaların düşürülmesini sağladı ya bu sanıkların önemli bir bölümünün beraat etmesini sağladı. Dolayısıyla o dönemdeki cinayetlerin failleri olmasa da Adalet ve Kalkınma Partisi bu süre içerisinde bunların aklanması siyasetini yürütmüş oldu. Bu davaların neredeyse tamamı kapandı. Son olarak bildiğimiz kadarıyla Musa Anter cinayeti var. Onu da bu yılın ilerleyen ayları içerisinde 30 yıl zaman aşımı süresinde düşürmeyi kafalarına koydukları anlaşılıyor. Mahkemenin yakın zamanda bir karar vermesi, bu kararın Yargıtay’da onaylanması muhtemel, herhangi bir kimsenin mahkum edilmesi gibi bir süreç beklemiyoruz. Emin olun bu cinayetin sanıkları da aklanarak bu dava kapatılmış olacak.
“İNSANLAR HELİKOPTERDEN ATILIYOR, FAİLLER DEĞİL MAĞDURLAR YARGILANIYOR”
Adalet ve Kalkınma Partisi’nin o sürece dair politikaları bunlar. Kendi döneminde de zırhlı araçlarla bölgede çok sayıda çocuk, yaşlı, yurttaş yaşamını yitiriyor. Bunlar bir hizmet kusuru olarak bile görülmeden güvenlik görevlilerin neredeyse tamamı beraat ettirildi. Hiçbir ceza verilmedi. Hatta bir kısmında yaşamını yitirenlerin ailelerinden bedel istendi. Yargılamalar bu şekilde yürüyor. Cinayetin sanıkları aklanıyor. Cinayetlerle ilgili, faillerle ilgili hiçbir araştırma yapılmıyor. İnsanlar helikopterden atılıyor. İşkenceye maruz bırakılıyor. Failler değil mağdurlar yargılanıyor.
Basın mensupları yargılandı konuyla ilgili.
Evet, bunu haber yapanlar yargılandı. Yani Adalet ve Kalkınma Partisi’nin insan hakları ihlallerine yönelik tavrı gerçekten korkunç bir durumda. Saysak sabaha kadar bunları bitiremeyiz.
2002’de iktidara gelen Adalet ve Kalkınma Partisi, devlete ilişkin siyasi ezberleri bozmaktan söz ederken neden böyle bir söylem ve eylem değişikliğine gitti?
Sanırım Orhan Gazi Ertekin’nin sözüydü. Yüksek yargıya ilişkin bir seçimde, biz diyor ittifak yaptık bunlarla. Yani bir seçim ittifakı diyor. Biz Kemalist diktatörlüğe karşıyız dedik. Sonra kendi diktatörlüklerini kurmakta bir beis görmediler. Yani karşı çıktıkları şey diktatörlük değildi. Bir başkasının kurduğu diktatörlüğe karşı çıkıyorlardı. İktidara geldikten sonra kendi diktatörlüklerini kurmakta hiçbir beis görmediler. Adalet ve Kalkınma Partisi’nin kendisinden önceki partilere yönelik eleştirilerinin tamamı, kendisinin otorite olmamasıyla ilgiliymiş.
“MUTLAK İKTİDARINI KURDUĞUNU DÜŞÜNEN AKP, DEMOKRATİK İLKELERE GEREK GÖRMÜYOR”
Avrupa Birliği’ne girişi savunan, Türkiye’nin demokratikleşmesini savunan, Kürt sorununu demokratik yollarla çözülmesini savunan, Alevilerin kimliklerinin tanınmasını savunan, dernek kurma, örgütlenme özgürlüğündeki engellerin kaldırılmasını, siyasi partilerin örgütlenme özgürlüğünü savunan Adalet ve Kalkınma Partisi mutlak iktidarını kurduktan sonra, onu destekleyenleri de tasfiye ederek, tamamen geçmiş derin devletin uyguladığı politikaların sürdürücüsü konumuna gelmiştir. Yani Adalet ve Kalkınma Partisi, daha önce tam olarak iktidar olmadığı için, savunuyormuş gibi gözüktüğü, belki de savunduğu, o zaman ki kadroların içerisinde samimi bir şekilde bunları savunanlar vardır. Çünkü bugün yollarını ayırmalarını başka şekilde açıklamak mümkün değil. Bu günaha ortak olmak istemedikleri için uzaklaştıklarını kabul etmek zorundayız. Adalet ve Kalkınma Partisi, bugün mutlak iktidarını kurduğunu düşünüp, demokratik ilke ve değerlerle yaşamayı gerekli görmüyor. Tek savunduğu şey mutlak iktidarını korumak. Onun için her şeyi yapabileceklerini düşünüyorum. Her türlü hukuksuzluğun altına imza atabileceklerini düşünüyorum. Yani düşünün Türkiye, Ukrayna ve Rusya arasında görüşmeleri yürütüyor. Hükümet adına konuşan herkes Rusya’nın işgal ettiği topraklardan çıkması gerektiğini söylüyor. Tüm dünya Adalet ve Kalkınma Partisi’ne bakınca muhtemelen gülerek izliyordur bunu. Türkiye’nin askerlerini Suriye’ye sokan hükümet bunlar değilmiş gibi. Şu an Suriye’de binlerce Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin askeri yokmuş gibi. Orada Türkiye üniversitelerine bağlı üniversiteler kurulmamış gibi. Oradaki posta teşkilatı, Türkiye’deki posta teşkilatına bağlı değilmiş gibi. Orada okutulan kitaplar Milli Eğitim Bakanlığı’ndan gönderilmiyormuş gibi. Yani filli olarak Adalet ve Kalkınma Partisi işgal politikası yürütüyor başka yerde. Rusya’nın Ukrayna’yı işgalini eleştiriyor. Yani, hani izleyen herkesin hükümetin politikalarının demokrasiyle bağdaşmadığını çok rahat görebileceğini söylemek mümkün. Bu dış siyasette de böyle, ekonomide de böyle. Hepimizi çok yakından ilgilendiren, ülkenin en büyük sorunu olan Kürt sorununda da böyle, Aleviler sorununda da böyle, kadınların yaşadığı sıkıntılarda da böyle ve insan hakları ihlallerinde de böyle. Biz Türkiye’de 1990’lı yıllarda beyaz Toroslarla insanların kaçırılmasını tartışıyorduk. Şimdi siyah Transporter’larla insanlar kaçırılıyor.
Büyükşehirlerde!
Evet. Büyükşehirlerde, herkesin gözü önünde. Kabul etmiyorlar ama altı ay bir yıl sonra bir kısmı emniyetin gözaltı merkezlerinde ortaya çıkarılabiliyor. Günlerce, aylarca, haftalarca işkence yapılmış bir vaziyette. Gerçekten Türkiye demokrasiden ve demokratik değerlerden her geçen gün uzaklaşıyor. Bu, Türkiye’nin uzunca bir süredir elde ettiği birikimlerin tamamının heba edilmesi anlamına geliyor. Bana sorarsanız Adalet ve Kalkınma Partisi’nin bu saatten sonra düzeleceğini, işte kuruluş değerlerine ulaşacağını, geri döneceğini söylemek çok mümkün gözükmüyor. Zaten muhalefet partileri de bütün olarak, vatandaşların önemli bölümü de Adalet ve Kalkınma Partisi’nin düzeleceği konusunda umudunu kaybetmiş durumdalar.
Seçim yasasında değişiklik öngören teklifle ilgili ilk değerlendirmeler yapıldı. Bazı siyaset bilimciler tasarıyla ilgili HDP’nin lehine olacağı tespitinde bulundular. Buna katılıyor musunuz?
Şimdi Adalet ve Kalkınma Partisi, bu seçim yasalarına ilişkin uzunca bir süredir hazırlık yapıyor aslında. Eylül 2020’den önce başladılar tartışmalara. Hayati Yazıcı başkanlığında bir heyet kuruldu. Adalet ve Kalkınma Partisi’nin genel merkezinde tartışmalar yürütüldü. Daha sonra MHP’yle ortaklaşarak ve ortak imzayla Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne sundukları bir tekliften bahsediyoruz. Aslında tırnak içerisinde ‘gazeteci’ diyeceğim. Çünkü gazeteci olduklarıyla ilgili kuşkularım var ama hakaret etmek istemem. Onlara sızdırdıkları bilgiler üzerinden, onların kulaklarına fısıldadıkları bilgiler üzerinden, bu bir buçuk yıllık süre içerisinde bugünkü tekliften çok daha fazlasını tartıştıklarını anlıyoruz. Seçim barajının % 1, % 5, % 7 ve tamamını tartışmışlar. Seçim barajının ittifak oluşturan partiler için de getirilmesini savunmuşlar. Seçim yardımlarından yararlanma koşullarını değiştirilmesini tartışmışlar. Dar bölge, daraltılmış bölge tartışması yürütmüşler. Bunun gibi pek çok başlıkta tartışma yürütmüşler ve en son getirdikleri teklif tamamen masa başında bir düzenlemeyle seçimi kazanıp kazanamayacaklarına dair bir plan içeriyor. HDP’nin lehine olabilir mi? Bunu söyleyenler 2018 seçim sonuçlarını göz önünde bulunduruyor. Adalet ve Kalkınma Partisi seçim yasalarında bir değişiklik yapmış 2018’den önce, seçimlere ittifakla girilmesinin önünü açmıştır. Siyasi partiler ittifakla girebilecekti. Çünkü o zaman, 7 Haziran 2015’te tek başına iktidar olma şansını kaybettiler. 2018’e giderken bununla yapmak istediler. Gerçi şimdi iki partiyle, üç dört partiyle bile seçimi kazanamayacak durumdalar ama işte o zaman bu ittifakla daha fazla milletvekili çıkaracaklarını düşünüyorlardı. Çünkü, % 10 baraj sistemi uygulanıyor ve bu daha çok oy alan partilerin lehine olan bir durum. İki partinin oyları üst üste konulunca daha çok milletvekili çıkarabileceklerini varsayıyorlardı. Teorik olarak doğru. Ama ne oldu? Karşılarında da bir ittifak oluştu o zaman. Bir Millet İttifakı oluştu. Hesaplamadıkları bir şeydi bu. İYİ Parti, Demokrat Parti, Saadet Partisi ve CHP bir ittifak oluşturdu, bu ittifak araştırmacılara göre 15-18 arasında daha fazla milletvekili çıkardı. AKP ve HDP bu sistemden zarar gördü. Şimdi aynı oyları alacaklarını hesap ediyorlar herhalde ve bizim de aynı oyu alacağımızı, dolayısıyla daha fazla milletvekili çıkaracağımızı, değişikliğin lehimize olabileceğini hesap edenler var.
“2018’DE OLDUĞU GİBİ MUHALEFET, SEÇİM YASASI DEĞİŞİKLİĞİNE KARŞI STRATEJİ GELİŞTİRECEK”
Şimdi o zaman nasıl muhalefet partileri buna karşı bir strateji geliştirip bir ittifak oluşturduysa, bugün de bu yasalara karşı muhalefetin geliştireceği stratejiler olacak. Çünkü bu yasaların uygulanması için en az bir yıllık süre geçmesi gerekiyor ve siyasette bu uzun bir süre, siyasi partiler buna ilişkin önlem alabilirler. Şunu hesap ediyorlar. Diyorlar ki, her parti ittifakın toplamı üzerinden değil, aldığı oy üzerinden milletvekili çıkartsın. Amaç ne? İşte Saadet Partisi’nin milletvekili çıkartacak kadar oy alamayacağını düşünüyorlar. Aldığı oy boşa gitsin. DEVA Partisi’nin milletvekili çıkartacak kadar bölgelerden oy alamayacağını düşünüyorlar. Oyu boşa gitsin. Gelecek Partisi’nin milletvekili çıkarak kadar oy almayacağını, Demokrat Parti’nin milletvekili çıkarak kadar oy almayacağını, İYİ Parti ve CHP’nin de her birinin bazı bölgelerde milletvekili çıkaramayacaklarını düşünüyorlar. Bizim de belki muhtemelen oluşturabileceğimiz üçüncü ittifakın da bu nedenle oyunun düşeceğini hesap ediyor olabilirler ama buna karşı muhalefet partilerini ittifak olmaktan çıkartıp, birlik haline getirme ihtimalleri var. Ya ben eminim şu anda Millet İttifakı’nın mutfağında bu konuda tartışmalar yürütülüyor. Bu yasa geçerse eğer, bu yasadan en az şekilde nasıl zarar görebiliriz diye hesaplar yapılıp, buna göre seçim ittifakı geliştireceklerini düşünüyorum. HDP açısından, otomatikman bu yasanın değişmesiyle daha fazla milletvekili çıkartabilir miyiz ben bundan çok emin değilim ama ben oy oranımızı arttıracağımızı düşünüyorum. Oy oranımızı arttırarak daha fazla milletvekili çıkartacağımızı düşünüyorum. Bunu sahada görüyorum ama bizimle ilgili hesapları bu değil aslında. Adalet ve Kalkınma Partisi’nin başka bir gizli hesabı var: “Biz HDP hakkındaki kapatma davasına bir şekilde etki ederiz. HDP hakkında Anayasa Mahkemesi bir kapatma kararı verir. Ayrıca grup kurma şartını da kaldırırız. HDP’nin herhangi bir partiyle seçime girmesini engelleriz. Seçim ittifakı yapmasını engelleriz. HDP’nin oylarının bir kısmını alırız ve HDP’nin de seçime girmeyeceği bir ortamda biz daha fazla milletvekili çıkartarak gene birinci parti olabiliriz. Onların seçimi protesto etmesine neden olabiliriz. Cumhurbaşkanlığı seçiminde oy kullanmamalarını sağlarız. Bu öfkeyle zaten sandığa gitmezler…” diye düşünüyor olabilirler. Çünkü üstü örtülü şekilde bunu söyleyen, değerlendiren insanlar var. Ama şunu çok açık söyleyeyim. Bu stratejilerin hiçbirisi sahada tutmayacaktır. Çünkü her siyasi parti seçime giderken muhtemelen nerede ne kadar oy alacağını bilir ve buna göre bir strateji izler. HDP de buna göre bir strateji izleyecektir. Kapatma ihtimalinin düşük olduğunu düşünenlerdeniz.
“CUMHURBAŞKANLIĞI SEÇİMİ İÇİN HDP’YLE KAPALI KAPILAR ARDINDA DEĞİL, AÇIKÇA GÖRÜŞÜLMELİ”
Mevcut tabloda, HDP hangi tarafa meylederse terazinin dengesi o taraf lehine değişecek. Yani Millet İttifakı ya da Cumhur İttifakı. Cumhur İttifakı üzerinde durmalı mıyız? HDP için masada böyle bir durum söz konusu olabilir mi?
Yani şimdi bizim böyle bir gündemimizin olmadığını herkesin bilmesini isteriz. Biz kendimizi “Üçüncü yol” olarak tarif ettik. Yani ne Cumhur İttifakı’nın ne Millet İttifakı’nın parçasıyız. Fakat muhalefetle ortaklaştığımız alanlar var. Ortaklaştığımız derken bir araya gelerek ortaklaştığımız anlamında söylemiyorum. Yani Türkiye’de işte hukuk isterken, adalet isterken, demokrasi isterken, tek adam rejimine karşı çıkarken veya parlamenter demokrasiye dönülmesi gibi bazı başlıklarda ortak söylemlerimiz var. Yoksa bir ortaklığımız falan yok. Biz kendimizi başka bir yerde tanımlıyoruz. Yani Cumhur İttifakı’nın birinci derecede mağdurları biziz ama Millet İttifakı’nın bir parçası da değiliz. Ben sadece iki örnek vereyim. İşte Büyükçekmece Belediye Başkanı’nın Avrupa Konseyi’nde yaptığı konuşma. Cumhur İttifakı, kayyum atayarak halkın seçme, seçilme hakkını elinden alıyor. CHP’li Büyükçekmece Belediye Başkanı da Avrupa Konseyi’nin neredeyse oy birliğiyle aldığı bu karara karşı, işte orada terör devam ettikçe elbette devletimiz böyle önlemler alabilir anlamına gelecek ifadeler kullanabiliyor.
Daha önce CHP’den farklı isimler iktidara geldiklerinde kayyum siyasetine son vereceklerini söylemişlerdi. Şimdi Akgün’ün Avrupa Konseyi’ndeki bu açıklaması açık bir çelişki. Siz bu çelişkiyi neye bağlıyorsunuz?









