Diyanet’te hafız ve imam olarak çalışırken ihraç edilen Nebiye ve Sedat Kusursuz çifti, görevleri gereği öğrettikleri Kur’an, verdikleri vaaz ve öğrettikleri dini bilgiler ‘örgütsel suç’ sayılarak ihraç edildiler.
TUBA DEMİR-KRONOS
15 Temmuz gecesi sabaha kadar darbe karşıtı sela okuyan imam Sedat Kusursuz, “Kırgınız ama vatanımıza milletimize küsmedik” diyor. Diyanet İşleri Başkanlığı bünyesinde imam hatip olarak çalışan Sedat Kusursuz ve Kuran Kursu Öğreticisi-Vaize Nebiye Kusursuz 15 Temmuz sonrası ilan Olağanüstü Hal (OHAL) kapsamında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararnamelerle (KHK) ihraç edildi. Biri kalp hastası iki çocuk sahibi olan çift terör örgütü üyeliği kapsamında aylarca cezaevinde kaldı. Nebiye Kusursuz 8,5 ay, Sedat Kusursuz ise 25 ay hapis yattı. Kusursuz çifti tutukluluk sürecini ve sonrasında yaşadıklarını Kronos’a anlattı…
KALP HASTASI OĞLUNU KOMŞUYA BIRAKTI
Manisa’da Kuran Kursu öğreticiliği yapan Nebiye Kusursuz 692 nolu KHK ile ihraç edildi. Açığa alındıktan bir yıl sonra işinden atılan Nebiye Kusursuz, “Bir yıl boyunca her an gelip bizi alacaklar endişesi ile bekledim. Sonra bir sabah 06:30 sularında kapımız çaldı.” diyor ve o günü şöyle anlatıyor:
“Polisler kapıyı yumrukluyor, neden açmıyorsunuz diye bağırıyorlardı. Kıyafetlerimi giyinmek için müsaade istedim. Sonra içeri girdiler. Ailemi aramak istedim ancak müsaade etmediler. Evi aramaya başladılar. Küçük oğlum kalp hastası, yeni ameliyat olmuştu. En azından onu annemlere bırakayım, annemi arayayım dedim, ama izin vermediler. Çocukları nereye bırakacağım dedim, komşuya bırakın dediler.
İki oğlumu da komşuya bırakmak zorunda kaldık. Çocuklar neler olduğunu anlayamıyordu tabi. Ağlamaya başladılar, eşimle sakinleştirmeye çalıştık. Onları tembihledim, anneanneniz sizi alacak dedim ve eşim çocukları üst komşuya bıraktı. Sonra bizi alıp götürdüler. Komşumuz çocukları anneme teslim ettiğinde büyük oğlum, ‘Annemi hastaneye götürdüler’ demiş. Annem çok korkmuş. Çünkü benim mide rahatsızlığım var ve mide kanseri teşhisi konulmuştu. Sonra babamı da götürdüler deyince annem durumu anlamış ve ‘Allah’ım benim çocuklarım terörist değil sen biliyorsun’ deyip ağlamaya başlamış.”
“NEZARETHANEDE SİZİN ABDESTİNİZLE, NAMAZINIZLA MI UĞRAŞACAĞIZ DEDİLER”
8 gün nezarette kaldıktan sonra tutuklanarak cezaevine gönderilen Nebiye Kusursuz cezaevinde 8,5 ay kaldı. “Ailemden ayrı iki bayram geçirdim” diyen Kusursuz, “Nezarette kaldığım dönem çok kötüydü. Tuvalet ihtiyacımızı gidermede bile bize sıkıntı yaşatıyorlardı. Sizin abdestinizle, namazınızla mı uğraşacağız diyorlardı. İçimizde bebekli anneler vardı. Çocuklarını emzirmek için getirdiklerinde çocuk emerken uyuyakalıyordu. Hemen çekip alıyorlardı, yeter bu kadar diyorlardı. Bir beş dakikayı bile çok görüyorlardı” şeklinde konuşuyor.
YAŞLI ANNEANNE EMEKLİ MAAŞIYLA HAPİSTEKİ KIZINA DAMADINA VE TORUNLARINA BAKTI
Tutuklandıktan sonra hayatın kendileri için iyice zorlaştığını kaydeden Nebiye Kusursuz, yaşlı annesinin cezaevindeki kendisi ve eşine, bir de çocuklara baktığını anlatıyor. Kusursuz, şöyle devam ediyor: “Tutuklandığımız zaman OHAL devam ettiği için açık görüşeler iki ayda bir oluyordu. Telefon görüşleri ise on beş günde bir yapılıyordu. Çocuklar küçük olduğu için ikisinin de altı bağlanıyordu. Çocuklarla 70 yaşındaki hasta annem ilgilendi. Onun da birçok rahatsızlığı var. Annem çocukları, içeride tutuklu bulunduğum sürede sadece bir kez görüşe getiremedi. O zaman kesin rahatsızlandı dedim. Sonra öğrendim ki annem üzüntüden zona olmuş, ayaklarından iltihap akıyordu. Bir hafta sonra geldiğinde bile iltihap akıntısı devam ediyordu. Şeker tansiyon kalp gibi birçok rahatsızlığı bulunan annem her hafta çarşamba günü çocukları bana getiriyor, cuma günü ise eşime götürüyordu. Bir emekli maaşı ile hem bana hem eşime hem de çocuklarıma bakmaya çalıştı annem.”
“ÇOCUKLARIMIN PSİKOLOJİSİ BOZULDU”
Eşiyle birlikte tutuklandıklarında küçük oğlunun 3, büyük oğlunun da anasınıfına gittiğini anlatan Nebiye Kusursuz, şunları anlatıyor: “İkisinin de altını bezliyordum. Büyük oğluma biraz öğretmiştik tuvaletini yapmayı ama olaylardan sonra tamamen huyunu değiştirdi. Annem, oğlumun salonda koltuğun arkasına geçerek tuvaletini oraya yaptığını söyledi. Ne yapmışsa vazgeçirememiş. ‘Anneanne seni üzmek istemiyorum ama annem ve babam burada olmadığı için böyle yapıyorum’ demiş. Her zil çaldığında biz geldik zannedip kapıya koşturuyorlarmış. Alt ıslatma problemleri devam ediyor. Çocuklarım bu süreçten çok etkilendi. Hala onları kedilerine getiremedim. Mesela evden dışarı çıkıyorum, biraz geç kalsam telefon üstüne telefon ediyorlar. Anne ne zaman geleceksin, hemen gel diyorlar. Bizi sürekli yanlarında görmek istiyorlar. Ceza aldığımızı biliyorlar. Ben ve eşim 7 yıl 6 ay ceza aldık. Mahkemeye gidip geldiğim gün büyük oğlum bana ‘Anne bugün; Allah’ım ne olursa olsun, isterlerse anneme ceza versinler, ama annem geri gelsin diye dua ettim’ dedi. Büyük oğlum her şeyin farkında.”

“HAKİM ‘SENİ SALALIM MI BİZİ Mİ İÇERİ ALSINLAR’ DEDİ”
Diyanete bağlı olarak çalışan Nebiye Kusursuz, Kuran Kursu öğreticisi olmanın yanısıra bir de sohbet yapıyor, vaaz veriyordu. Ancak görevi olan vaaz vermek de iddianamesinde yer alan suçlamalardan biri. Trajikomik bu durumu şöyle anlatıyor Nebiye Kusursuz: “Mahkemede hakim bana ‘Terör örgütüne üye olmuşsun, sohbetlere katılmışsın, vaaz vermişsin’ dedi. Bu suçlamaları duyunca; hakim bey ‘Kuranı ben öğretmeyeceğim, vaazı ben vermeyeceğim de kim verecek’ diye sordum. Hakim ‘Bizim işimizi bize öğretme, gitmeseydin, sohbet vermeseydin’ dedi. Görevim olan vaaz vermek suç sayıldı. Hakim bana ‘Engelli çocuğun varmış bize isim ver seni bırakalım’ dedi. Ben ‘Kimin ismini vereyim, bizler kötü bir şey yapmadık. Beni Manisa’da tanımayan yok. Alanımda Türkiye derecesi yapmış biriyim. Benim ne işim olur böyle şeylerle’ dedim. Hakim ‘Seni salalım da bizi mi içeri alsınlar?’ dedi.”
SOHBETE GİTTİĞİ CEZAEVİNE KONULDU
Nebiye Kusursuz, özel gün ve gecelerde cezaevine sohbete gittiğini belirterek, “Kuran okur, sohbet ederdik. Bu nedenle cezaevinde bulunan görevliler bizi tanırdı. Cezaevine götürüldüğüm gece gardiyanlar beni görünce ‘Hocam sizin burada ne işiniz var, yoksa FETÖ’den mi?’ dediler. Evet dedim. İnanın gardiyanların gözleri doldu” şeklinde konuşuyor. Kusursuz, cezaevindeki ortamı da şöyle aktarıyor: “Koğuşa gittiğimiz zaman içeride bulunan arkadaşlar Ramazan ayı içi mukabele okumak istediklerini ancak bunu nasıl yapacaklarını konuşuyorlarmış. Tam o sırada biz girmişiz. Çok güzel bir Ramazan geçirdik. Gardiyanlar bu durumdan çok etkilenmişler. Bize ‘Eğer Müslüman olmasaydık sizleri gördükten sonra Müslüman olurduk’ dediler. Diğer koğuşlara girerken can güvenliği açısından tedirgin oluyorlardı, ancak bizim koğuşa geldiklerinde gayet rahat idiler. ‘Sizin ne işiniz var burada? Namaz kılıyorsunuz, Kuran okuyorsunuz, tesbihat yapıyorsunuz’ diyorlardı. Bir gün koğuşun kapısının üzerinde anahtarı unuttular. Megafona basıp gardiyanları çağırdık. Anahtarı unutmuşsunuz dedik. Gelip aldılar. ‘Adli suçlulular olsa bunu değerlendirirlerdi. Siz ne güzel insanlarınız, nasıl buraya düştünüz, anlamıyoruz’ dediler.”

“AMCAMLA YOLDA KARŞILAŞTIK, YANIMDAN GEÇİP GİTTİ”
İhraç edildikten sonra çevresinin kendisine sırtını döndüğünü söylüyor Nebiye Kusursuz. “Annem ve birkaç arkadaşım dışında kimse bizimle konuşmadı. Yolda görünce yüzlerini çevirdiler” diyor. İhraç edildikten sonra en yakınları, kan bağı olanların yolda kendilerini görünce ‘onlar terörist’ diyerek yüz çevirdiklerini anlayan Kusursuz, “Amcamla yolda karşılaştık. Yanımdan geçip gitti. Dönüp arkasından baktım. Acaba döner mi? Gitsem boynuna sarılsam, amca baba yarısıdır diye ama dönmedi. Bizi yolda gördüklerinde pis fetöcüler diye bağırıp laf atanlar oldu” diyor.










